Flensburg

[osm_map_v3 map_center=”54.9169,9.7559″ zoom=”9″ width=”100%” height=”450″ file_list=”../../../../wp-content/uploads/2015-08-05_08-57_wo.gpx” file_color_list=”#0000ff” file_title=”2015-08-05_08-57_wo.gpx”]

Gisteravond was er een weeralarm van het Deense KNMI: onweer, veel regen en harde windstoten. Buiten kleurde het avondlicht al behoorlijk rood. Maar echt noodweer is het niet geworden.

Vanmorgen was het weer een stuk vriendelijker, zonneschijn, een matige wind uit west-zuid-west en een temperatuur van 24 graden. Na een eenvoudig ontbijt dat we delen met een ouder Deens echtpaar, maken we ons gereed voor de veerpont die ons in ongeveer drie kwartier van Bøjden naar Fynshav aan het vasteland van Jutland zal brengen.

Voor vertrek maakt Irma foto’s van het landschap en ik van het schip dat ons zal vervoeren. Eenmaal aan boord, en vijf minuten voor vertrek, zie ik vanaf het zonnedek, beneden aan de wal mijn hoed nog liggen, die ik tijdens het wachten even op een tafel had gelegd. Irma trok de stoute schoenen aan en besloot tot een reddingsactie. Met toestemming van de bemanning rende ze naar buiten, griste de hoed op, en rende terug naar de boot. Daarmee was mijn hoofddeksel gered en Irma de held van de dag.

Aan boord genieten we van koffie en later op het zonnedek van het heerlijke weer.

Stilte voor de storm zullen we maar zeggen, want eenmaal aan wal hadden we lange rit naar Flensburg voor de boeg. Mogelijkheden om een deel van de afstand per trein te overbruggen waren er helaas niet. Dit alles in verband met werkzaamheden aan het Deense spoor en de ingezette bussen vervoeren geen fietsen.

In het eerste plaatsje aan de wal, in Sønderborg, informeert Irma bij de toeristeninfo naar een geschikte fietsroute. Een gids daarvoor hebben we namelijk niet in ons bezit. Het boekje van Bikeline beperkte zich tot het stuk van Berlijn naar Kopenhagen. Voorzien van het nodige kaartmateriaal vervolgden we onze reis. Dat ging weer volgens het bekende recept; heuveltje op – heuveltje af. De dame van de touristeninfo had ons al gewaarschuwd en het bleek waarheid.

De alom aanwezige graanakkers werden afgewisseld met prachtige uitzichten over het water.

Even buiten Sønderborg, stopten we voor koffie bij een historische molen en een monument dat herinnert aan de veldslag bij Dybbøl in 1864 waarin de Denen een vernietigende nederlaag lijden tegen de verzamelde Duitse troepen.

Daarna gaat het verder, tot we uiteindelijk rond half zes de grens met Duitsland passeren en om kwart over zes onze intrek kunnen nemen in het IBIS hotel in het sfeervolle centrum van Flensburg met zijn plezierhaven.

We zijn  moe van al het klimmen en eten snel om de hoek op het terras van een typisch Duits restaurant. Het dagverslag schrijven en dan lekker slapen.