Categorieën
Indonesia 2009 Uncategorized

Tetebatu (dag 1)

Donderdag, 20 augustus 2009

Van: Labuhan Pandan Naar: Tetebatu
ODO: 648km Dag: 61,4km Avg: 13,2km/h Temp: 30 0C
Max Climb:3% Avg Climb:20% Max Alti: 1164m Tot Alti:5600m

Na een tosti gevuld met ei en twee bananen verlaat ik rond half acht het heerlijke oord Gili Lampu. De weg gaat eerst terug naar de havenplaats Labuhan Lombok – van waar de veerboten naar Sumbawa vertrekken – om vervolgens over te gaan in de zeer drukke hoofdweg naar Mataram, de ‘hoofdstad’ van Lombok. De gids belooft nogal wat klimwerk en dat is inderdaad het geval. Vanaf zeeniveau stijgt de weg gestaag tot zo’n 250m hoogte in Magbasik. Dan buigt een zijweg naar af naar het noorden, de berg omhoog naar Tetebatu. Ik rijd verkeerd en kom tenslotte uit op een hoogte van bijna 650m. Na een afdaling over een zandweg door de jungle, waar zich Murphy’s Wet van de (Fiets)reiziger voordoet, bereik ik mijn bestemming op zo’n 640 meter hoogte. Tijdens de klim omhoog heb ik wel gezien dat ik prachtige terassen met rijstvelden passeer in een erg landelijk gebied, maar ik heb geen puf om foto’s te maken.

Murphy’s Wet van de (Fiets)reiziger luidt:
Op het moment dat je een bepaalde voorziening (een onderkomen voor de nacht, een eetgelegenheid, hulp bij het vinden van de weg) niet nodig hebt, zijn ze in overvloedige mate aanwezig. Heb je de voorziening dringend nodig dan is die in geen velden of wegen te ontdekken. Dit is een wetmatigheid die zich reeds vele malen in de praktijk heeft bewezen.

In ieder geval bereik ik op een gegeven moment een wat beter geasfalteerde weg en word ik in de juiste richting gewezen. Rond een uur of drie bereik ik dan Green Orry Cottages, waar ik na een bord Mie soep, mijn eerste fles Bintang bier sinds tijden kan genieten. Ik heb een prachtige kamer die in dit wat hoger gelegen gebied heerlijk koel is. Na een uitgebreide douche en siësta is het tijd om te gaan eten. Heerlijk, ook hier staat spaghetti carbonara op het menu. Behalve een Frans stel, is er niemand in het resort. Een gids van het hotel benadert me met het voorstel om morgen een begeleide wandeling te maken door de rijstvelden en de ‘Monkey Forest’ naar een waterval. Dat zijn behalve de ‘local crafts’ zoals, weven, pottenbakken en smidswerk zo’n beetje de trekpleisters van dit gebied. De beklimming van de vulkaan Rinjani is vanuit dit punt niet mogelijk. Daarvoor moet met starten in het noorden van Lombok vanuit het plaatsje Senaru.