Zehdenick

 

Een bezoek aan Sachsenhausen
Na het ontbijt en onder tijdelijke achterlating van onze bagage, maken we ons op voor een bezoek aan de herdenkingsplaats van het concentratiekamp Sachsenhausen. Tijdens een 2-uur durende rondwandeling over het enorme terrein raken we opnieuw onder de indruk van de erbarmelijke omstandigheden waaronder tienduizenden gevangen machteloos waren onder het schrikbewind van de Nazi’s en de gruweldaden die daar werden begaan. Ook de Russen en de troepen van de DDR, die het kamp na de ‘bevrijding’ in 1945 gingen beheren, waren geen lieverdjes. Via de tentoonstellingen in de verschillende barakken werden alle facetten van het (over)leven in beeld en geluid belicht. De wetenschappelijke en systematische organisatie van de concentratiekampen, en onder gezag en aansturing van de centrale administratie van alle Duitse kampen werd indringend in beeld gebracht.

Verval in Greifswald
Aan het einde van de 19e eeuw ontstonden in Duitsland de eerste revalidatieklinieken. In 1896 werd een een groot boscomplex aan de Grabowsee, even boven Oranienburg, werd een ‘Heilklinik für Lungenerkrankungen’ gebouwd. Een enorm complex, dat door de uitvinding van de antibiotica overbodig werd, en economisch niet meer rendabel te exploiteren was, werd in 1995 gesloten. Het verkeert nu in verval. Al wil de stichting Kids Globe het complex voor verdere teloorgang behoeden en geschikt maken voor cultureel-praktisch onderwijs aan jongeren. Na afspraak is een bezichtiging mogelijk. Vooral voor fotografen met belangstelling voor verval is het een zeer interessant gebied. Ook hier zijn we door de in staat van ontbinding verkerende klinieken gewandeld. In verschillende ruimtes hebben jonge kunstenaar zich laten inspireren en er abstracte installaties tentoongesteld.

Daarna was het de hoogste tijd om de fietstocht richting Zehdenick te  vervolgen. Die ging over glad geasflateerde fietspaden door bos en langs achtereenvolgens het Havel-Oderkanaal en het Vosskanaal. Het was lekker weer, iets koeler dan gisteren met zo’n 24 graden en een zacht windje van opzij. Rond half zes kwamen we aan bij Pension Am Stadtpark waar we de laatste vrije kamer betrokken.